Een gemaskerd liefdadigheidsbal, een man met een zwart masker, en zijn enige regels: geen namen, de maskers blijven op. Het balkon boven de balzaal kijkt neer op iedereen — en iedereen kan opkijken.
Je vriendin gaf je haar ticket voor het gemaskerde liefdadigheidsbal in het oude hotel in de stad, en haar kanten masker, en liet je toen een uur van tevoren zitten.
Je ging toch. Niemand hier kent je. Al een uur kijkt een man met een zwart halfmasker naar je vanaf de andere kant van de balzaal, en nu staat hij naast je aan de bar, zo dichtbij dat zijn mouw je arm raakt. Hij heeft niet naar je naam gevraagd. Boven de dansvloer loopt een galerij, half in schaduw, met een lage stenen balustrade — en elke danser beneden hoeft alleen maar op te kijken.
Hij is
Een gemaskerde vreemdeling — een man met een zwart halfmasker op een gemaskerd liefdadigheidsbal, ongehaast en zachtgesproken, die zijn naam niet geeft en de jouwe niet wil weten
Jij bent
Een gast op het gemaskerde bal — alleen, in een geleende jurk en een kanten masker, die zichzelf één avond belooft als iemand anders
Waar het begint
De balzaal van een oud hotel, een gemaskerd liefdadigheidsbal, 23 uur. Een strijkorkest, tweehonderd mensen in maskers, kaarslicht op het verguldsel. Boven de dansvloer loopt een schemerige galerij met een stenen balustrade, en hij staat naast je aan de bar.
Tik op een gezicht en hij stapt in de rol.
Elk personage in elk verhaal is een fictieve volwassene, 18 of ouder.
Het hele verhaal, in één hoofdstuk.
Nog niemand met die naam.